Hayat alıp gidiyor günleri çala çala
Bir gafletin elinden zamanı ala ala
Ne kadar koş nafile anı durduramazsın
Alem akıp giderken sen burda duramazsın
Yıldızların sokağa baktığı kara yerde,
Yüreklere saplanan bir acı var içerde,
Hıçkırıyor sessizlik acaba seda nerde?
İnsan nasıl unutur kader onu öperde?
Hazan yüklenen sabır şafak açar seherde.
A
İnsan nedir ki canım! Üç beş damla kandandır
Bir sürü endişeyle tetikte vicdandandır
Ağlayarak doğarken muhtaç olur her şeye
Azgın ırmak misali gidiyorken meçhule
Ulu gayeyle yüklü insanoğluna hikmet
Akıl denilen şuur dünyada büyük nimet
Ne başı boş bir varlık hele düşün de fikret
Bunu sana kim verdi oturda onu zikret
Genişlesin yüreğim medet senden ey Allah
Kulların daralmışsa ver kalbine inşirah
Karmaşık bu alemde hikmeti sonsuz Hüda
Kulların dar anında senden erişir nida
Yürekler namlu olup ateşi intifada
Mazlumun hançeresi gürlüyorken duada
Allah şahit olsun ki kiyamdayız kıyamda
Dünyanın dört yanında Halep,Kudüs ve Şam'da
İnanç iklimleriyle yıkarız dağı taşı
A
Ürperen gözleriyle bakarken loş yalnızın
Gönüldeki yangınlar çıkıverir ansızın
Bunca âlem içinde sen sanki hiç kimsesin
Nezaket ve zarafet İstanbul Efendisi
İnsan sevgisi ile yansıması kedisi
İstikameti kaim sağlam olan çizgisi
O Rabbinin yolunda hikayedir gerisi
Soruyorsun ya bana sen nerelisin diye
Mor dağların eteği Allah vermiş hediye
Çoruh'un içli sesi Meşe'de kuş gölgesi
İşte bu benim köyüm atların kişnemesi
Karadeniz'in ardı çimenli yaylalarda
Dünyanın merkezini çelik kuşlar saracak
Hasretle bekleyene ne de güzel varacak
Göklerin endamını boydan boya ölçecek
Artık bütün uçaklar İstanbul'dan geçecek
Yúkselsin milletimiz "İstikbal gõklerdedir."
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!