Sen aşk nedir bilir misin?
Yudum yudum içip gözlerinden
Sarhoş oldun mu kokusundan.
Nedir sevmek bilir misin?
Gecenin bir yarısı onu düşünürken
Sonsuzluğunda hiçliğin kayboldun mu?
Bilir misin hayat dediğin,
Uğurunda düşe kalka öğrenilenlerin
Hata olarak görülmemesiymiş.
Bu kör gözün hakkı için,
Arınıp korkularından,
Zamandan yer bulup kendiciğine
Bilirim, hak etmiyorum bu aşkı.
Artık dinlediğim hüzzam bir şarkı.
Tek dileğim şer görmesin gözlerin
Ve Allah seni,
Rüyalarımdan eksik etmesin.
Farzet ki senin için yol kazası.
Kendimden bilirim,
Kar etmez hiçbir söz.
Gönüle düşen cennetten bir parça,
Yaşadıysan akıl tutulmalarını,
Gelgitlerini tattıysan sevdanın
Kendimden bilirim,
Kokusu gözlerin,
Hasretin akan rüzgarlarında.
Terleyen alnımda,
Sırıtan akşamlar ve sonrası,
İstemediğim bilmeklerle
Koyunkoyuna korkular.
Yıllarca meydan okur gönlüm
Kim demiş küllenmiş aşkım.
Hangi dil cesaret etmiş,
Ben sevmekten caymışım.
Tersine;
Gittikçe artan bir sevgiyle
Biliyorum kırgınsın.
Zirvelerinde yalnızlığı yaşarken hayal kırıklıklarını günler sayıyorsun gitmek için.
Ve ben çaresiz, seni izliyorum. Ortak olamamanın sıkıntılarına, seni yaşayamamanın hüznü, borçlandırıyor yarınlara.
Halbuki sana gitmeyi düşündürecek sebepleri kaldıramazken yüreğim,
Gidecek olmanın ağırlığı altında ezilip büzülüp bitmekteyim.
Tükeniyor bazen en güçlümüz bile
Yerinden oynuyor taşlar bir zelzeleyle
Yara alıyor iradeler
Zaaflar nüksediyor aniden
İçimizde ölenler, sağ kalanlar
Artık bakılmıyor aynı gözlerle.
Bir ben vardı az önce
Keşkelerin boşluğunda,
Yörüngesinde acabaların.
Sadece bir an
Kader yazmış yazacağın
O geçti buradan
Dünya denen dönen şey.
Kafalarımız allak bullak.
Aklımızda garip yorgunluk.
Zor gelir yaşamak.
Ve ben.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!