Bazen müebbettir hissettiğim
Yalnızlıklara mahkum.
Yaralı geceler düşer payıma
Soğuk duvarların diplerinde.
Baktıkça geriye
Ellerim koynumda
Daha ne kadar sürer bilmem,
Sevdanın hükmü içimde.
Bildiğim bir gün ecel muhakkak,
Ötesi berisi yok, ferman böyle.
TmR 07.08.2017
Bakıp sana,
Güzel şeyler düşünmemek,
Gülüşünden ilham alıp
Umudu tazelememek,
Mümkün mü?
Seni görüp,
Bakışlarına mukayyet ol
Sevgili Münevver
Biliyorsun ki
Zaten tatlısın
Ve biliyorum ki
Ben de şıpsevdiyim
Talihimin karanlık sularında kaybolduğumsun
Ellerimde saçlarım parça parça yolduğumsun
Ne anlarsın dilimden ne bilirsin gözlerimden
Zerre zerre damlarken içime, dertlerimden
İsyanım şarkıların nakaratındaki suskunluğum
Linç edilmiş duygularım, tarumar yarınlarım
Benim hayatım keder
Sana yarınlar vaat edemem.
Yakıp kavursa beni özlemin
Ölsem sana olan hasretimden
Bile bile
Gel benim ol diyemem.
Haddimi aştım.
Sebebini bildiğim,
Ama dillendiremediğim,
Beklentiler üzere canını sıktım.
Ben basiretim bağlandı derim,
Sen eşeklik ettin dersin, haklısın.
Nedensiz sever çoğu zaman insan.
İçin ısınır,
Yıldızın tutar,
Ruh ikizindir falan filan.
Bir an gelir,
Öyle bir şey eder ki
Kim derdi ki bunca mevsimden sonra,
Bir sonbahar hazanında aşkı bulacaksın!
Ve örtüp üstünü gönül tahtını, gömdüğün yıllara
Yaralı ruhunu tüm acılarıyla adayacaksın.
Neresinden bakarsan bak! Neticede yaşamak.
Gözlerinin götürdüğü yerlerin müptelası
Gönlümü söyle nasıl avutayım?
Varlığına maruz kalıp, duran yüreğim
De bana; Ölüyorum senin için.
Ben şimdi nasıl yaşayayım?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!