Tamam.
Olmaması lazımdı ama oldu.
Basiretim bağlandı görünce, haddimi bilemedim.
Hakkım yoktu,
Hayattan azıcık gaspettim.
Lütfen bakma bana öyle!
Kadehimde Yarınlar,
Kenarında dudaklarının izi.
Aklımla baş edemediğim
Bir yığın deli sorular.
Bir rüzgar esti karıştırdı bizi,
Andıkça kader kulaklarım çınlar.
Biz; Düşler sokağı sakinleri
Gecenin kokusu sinmiş
Kan çanağı gözlerimize.
Halbuki
Böyle anlatmadılar bize
Bu şehrin sabahları
Olduğun gibi kal
Ve sus...
Hiçbir şey söyleme...
Şu an düşündüklerinin
Bir anlamı yok.
Ne olur;
Allah biliyor ya!
Bu kadarı yaşamadım çaresizliği hiç.
Aşkını sığdıramazken yüreğime
Seni sevmemem gerektiği gerçeği ile baş etmek,
Seni düşünürken başka şeyler söylemek,
Allah biliyor ya!
Bir şarkı dinledim dün gece
Yüreğime çöktü nağme nağme
Gözümün önünde koskoca mazi
Garip bir tat bıraktı içimde.
Karanlığı düşün, çıkar yol yok
Bu şehrin söylediği en güzel yalandın sen.
Yüreğime fısıldanmış ismin,
Kollarımda taşıyamadığım hayallerim.
Bu şehrin yaptığı en zor sınavdın sen.
Sokak sokak yalnızlıklar gömülü gecelere.
Gül ne olur? Gül koksun düşüm.
Yağsın bakışların sana hasret gönlüm.
Güzelliğin bende, ben yörüngende.
Bir esinti; Çarpıldım ve öldüm.
Sana özel duygular yok başka yerde.
İzahı yok!
Gönül serseri neyleyim.
Uslanmadı,
Uslanmayacak.
Ben aşka meyilliyim.
Yazgım bu!
Öyle bir nihayet ki neylesem yalan.
İçimde kök salmış o kocaman sevdan.
Bir çaresizlik aklımı gönlümü bağlayan,
Biliyorsun değil mi ömürler de bitiyor,
Elbet hakkıyla bilir ahiri sonları yazan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!