Aşk öyle var ki, dilimde adın gibi
Sınırsız ölüm sevmeler, sen misali.
Evvelim yalanmış, artık silindi gitti.
Nakşolduğun gönlüme ey sevgili!
Aşk öyle var ki, aldığım nefes gibi…
Yırtasım var yazdığım tüm şiirleri
Ateşinde küle çeviren güzelliğin namı hesabına
Yazasım var yaşadığım tüm ihanetleri.
Bazen yoruluyor insan
Yaşamaktan da!
Sevesim var seni…
Aciliyet arz edecek derecede,
Tutasım var ellerini.
Sığmıyor arzularım
Yalnızlığın derinliklerine.
Ateş misali
Halimi anlayansın,
Sesimi tek duyansın,
İçimdeki ateş yakıp kavururken,
Aşk virüsü damarlarımda
Hücre hücre dolaşırken
Beni kendime getiren
Senden sonrası,
Düşünülemeyesi,
Çırılçıplak ateşe atılan düşler,
Yerlerde ölü bedenler,
Kirli havuzlar,
Ecel kokulu toprak yığınları
Ne çok şey konuşuyoruz.
Eften püften.
Anlık değişimlerin serzenişleriyle
Kör gönlümüzü avutuyoruz.
İyiliğin ve kötülüğün göreceliklerinde boğuluyoruz.
Ne kadar çok konuşuyoruz
Hayatın eli boğazımda kolay mı sana yaşamak?
Dünya yalanında var olmaya çalışırken,
Sanıyor musun ki mümkün gerçeklerden kaçmak.
Gözlerinden tebessümü çalmışsa yıllar
Akla meydan okumuşsa acılar
Hüzne çıkıyorsa bütün yollar
Bir rivayet adı kader
Hiç mi yaşanmak istemedi arzular
Gün doğar bazen
Sabah başka
Güneş başka
Akılda deli bir girdap
Dudaklarda neşeli kıvrım
Serbest bırakılmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!