Çığlık çığlığa içim,
Sustuğuma bakma!
Sahte tüm yüzler,
Yalan hep düşlediğim gerçekler.
Ölüyorum bir bir azalıyorum dünyadan
Nefes aldığıma bakma
Bir yanı sana hasret yüreğim,
Diğer yanı gerçeklerle halvet.
Zaman bu ömre yük,
Düştüğüm yer sonu yolun.
Hakkımda hüküm neyse!
Acilen ircaa-i infaz gerek.
Biliyorum ki
Gitmişsin benim dünyamdan. Eyvallah!
Suskunluğuna eklerken yokluğunu
Tipiye dönmüş dertlerin. Maaşallah!
Edemem ki!
Ah çıkmaz asla şu dilimden
Zoruma gidiyor bu çaresizlik,
Ne mevsimler gelip geçti
Gönül Ne baharlar devirdi.
Belki beceriksizlik
Kim bilir belki de basiretsizlik
Unuttuk mutlu olmayı
Ben mi insanları anlamıyorum
Yoksa duygularımı mı yansıtamıyorum.
Öylesine yoğunlaşan gönül havası içinde yağarken
Yüreğimdeki hasret kalemimi titretirken
Bunca kalabalığıyla şehir üstüme üstüme gelirken
Dertlendiğim sevda türkülerin söylerken
Ne hayal edecek gelecek var benim için
Ne de nefes alıp verecek takatim…
Güzel şeyler söylemek ister insan elbet.
Umudu konuşmak,
Mutluluğa inanmak,
Kendimi bileli
Bu istasyonun müdavimiyim, bilir dertler beni.
Tanır yoklukların cümlesi.
Ne seferler geldi geçti bu istasyondan
Yitirdiğim yer buralar hevesleri.
Bir gün olmaz ya! Korkuyorum,
Dahası yok, bitti işte!
Ellerin oldu, gitti işte!
Mevzu artık yalnızlık
Eşe dosta selam, biz ayrıldık
Teslim olduk kadere, öldük işte!
Birini seviyorsun
Ve düşünüyorsun
Bu günler yaşanası
Bir hafta sonu
Buluşuyorsun
Eğleniyorsun
Beklemeyi sevdim seni.
Bir an, birkaç saat, birkaç gün,
Ya da bir ömür.
O gelebilme ihtimali yok mu?
Sonrası mühim değil.
Beklemeyi sevdim seni.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!