Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Baharındayız henüz tatlı hayatın.
Yaşanacak çok şey koca ömür var.
Tanışmadık henüz nedir bu gitmek.
Elveda diyerek bırakıp gitme.

Senle ektiğimiz çiçek ekin yeşerdi.

NE OLUR ACEB HALİMİZ

Ufkumda ay güneşe solgun bakar.
Ümitsizlik içerimde can yakar
Iş’siz dolu caddelerle sokaklar
Güvensizlik aldı başın gidiyor

NERDEN BİLECEKSİN

Hayallere dalıp gitsem bu gece
Yanıma alıp ta, kaçırsam seni
Olmadan kimseler! Bizler sadece
Sineme seni sararsam, ne bileceksin!

Duygumdan çok büyük bir gururum var.
Çiğnetmem kimseye ölene ke-adar.
Direnemez bana çete zorbalar.
Beni koruyacak ULU TANRIM var.

Yalana dolana papuç bırakmam.

Sen bilmezsin seni ne çok sevdiğimi
Sorsan da anlatamam
İfadesi öyle zor, öyle zor ki
Senin yanındayken konuşamam

Gözlerimin içine saklamak isterim

Bir sen vardın içime sinen
Benliğimi sarmıştı sevgin
Her şeyimle sana adanmıştım
Oysa sen bunu hiç hissetmedin

Ne içindi sana olan tutkum

Soysuz bir kurşun idi sana atılan
Ya da bir soysuzdur onu atan
Kahpece vurulur mu insan
Yıkıldın otanamaz yaran
Hayat söndü umutlardan
Oysa neler beklemiştin hayattan

Zaman gecmis hanci vakit erken der iken
Herkes dönmüş geri bizler giderken
Sen sura bir yatak bize sererken
Masaya şişeyle kadehle yaklaş

içelim unutup simdi dertleri

SABRI ÇOK EYLEDİK !
BİTMEK BİLMEDİ !
KARANLIKLAR!
UZAR GİDER GİTTİKÇE!
UZAR! BİTMİYOR Kİ!
EDEPSİZLİK!

Meğer sen hayatsın yaşadığım
Nefesim her anda soluduğum
Yolum-sun hep yürüdüğüm
Işığımsın önümü gösteren
Neşem-sin sevincim
Acımsın tattığım