Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

İÇİMDEN GELMİYOR

Bir sıkıntı sarmış tüm bedenimi.
Dokunsan patlarım söylercesine.
Bile bile insan yakmaz kendini.
Yakanlar kim bilir neler çekiyor.

Bir tatlı rüzgar esti seninle aramızdan
Ne sen sıyrıla bildin ne de ben kaçtım ondan
Alıp götürdü bizi halimizi sormadan
Hangi Aşk geçti söyle üzülüp kahrolmadan

Ben seni İlk görüşte sevmedim ki bilirsin

Her gecenin bir sabahı.
Her gülün bir dalı var.
Gündüzler olmasaydı.
Neye yarar akşamlar.

Her gülün bir dikeni.

ÂLEVİ OLMAK ZOR YOLU HAK YOLu
HER ŞEYDEN ÖNCE İNSAN OLMAK GEREKİR ONU BAŞARAMAYAN ZATEN Kİ BİR ŞEY OLAMAZ
KÂBEMİZ İNSANDIR BİZİM ALLAH BUNU EMREDER İNSAN OLMASA KÂBE TANINIR MIYDI?
Âli’y le yoğrulmuş bedenim canım.
Ben bir Âlevi'yim dinde! İslam’ım.
Adem’den bu yana Âli’yle varım.

DOĞACAK ELBET GÜNEŞ ER YA DA GEÇ!
SÜRMEZ KARANLIKLAR SONSUZA!
AYDINLANACAK MUTLAKA UFUKLAR SABAHA!

SAMANADAĞ HER GELEN GİDENİ ARATIRMIŞ

Her gelen gideni neden aratır
Neden aydınlığı boğar karartır
Olmadık dertleri bulur yaratır
Ne kara talinin varmış Samandağ

Bu toraklarda doğdu babam.
Berrak su gibi pak.
Beyaz süt kadar temiz.
Bizi helal’len besledi.
Bizde onun eseriyiz.
Bir haram lokma girmedi boğazına.

NERMİZ DOĞRU Kİ DİK DUR DİYELİM

Deve hörgücünü görmezmiş meğer
Görseydi kimseye eğrisin demez
Adaletsiz olan kendin bilmezmiş
Bilseydi kendini atıp ta tutmaz

DÜN GECE YOKLADIM BENDEKİ SENİ!
NE YAZIK SENDEN BİR ESER KALMAMIŞ!
ALIP GÖTÜRMÜŞSÜN BENDEN HER ŞEYİ!
SENİ ANDIRACAK BİR ŞEY DURMAMIŞ!

Ne günler yaşadım kısa ömürde
Muradın alamadan göçenler gördüm
Ne kadar yaşasa köyde şehirde
Nasibin almadan duranlar gördüm

Kimi kitap okur anlamın bilmez