Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

KAYBETMEK VAR KAZANMAK DA

Kazanmak var kaybetmek te

Kaybetmeyi sevdim hayat sende ben!
Ne geçtiyse uçup gitti elimden.

KENDİN GİBİ OL

Sen kendine benze kendin.
Başkasına hiç özenme.
Derman sana kendinde var.
Başkasına hiç özenme.

Behey kendin dindar mümin sananlar
Yürekte kin varken namaz olur mu?
Elinizde kanlı hançer var iken
Tanrıya yönelip niyaz olur mu?

Toplumda evliya kalpte eşkiya

Şaşmamak elde mi böyle aleme
Hangisini alsam kağıt kaleme
Şakıyan o diller olmuş kekeme
Hangisini çizsem hangisini yazsam

Enik it olmadan havlar kudurur

BAŞI BOŞ DOLAŞIRKEN BOŞ SOKAKLARDA!
YERE DÜŞEN HER DAMLADA!
ESEN RÜZGARLARDA!
SENİ ARADIM!
GECEYİ AYDINLATAN SOKAK LAMBA'LARINA SORDUM!
UÇUŞAN YAPRAKLARA!

Samandağ’a gelince öcü gibi bakarlar
Ayaklarında şalvar başa örtü takarlar
Herkese kötü bakar bir başına kalırlar
Bilmemki sonra neden açılıp saçılırlar.

Takmış örtü başına yüzü gözü gizlemiş

Düşüp de kırıldım dört bir yanımdan.
Ellerim, kollarım, ayaklarımdan.
En büyük acı da geldi sırtımdan.
Gücendiğim odur, başkaca olmaz.

Umurumda olmazdı gitse ellerim.

Edemedim geceyi hep yarım kaldı!
Az bir huzur vardı münafık aldı!
Bende anlamadım bana ne oldu!
Gene yoklukları yaşarım bu gün.

GÜL GÜLE BİLDİĞİN KADAR NEŞEYLE!
ÜZÜLMENİN YOK İNSANA BİR FAYDASI!
SENİ SEVEN KİMSE GÜLER SENİNLE'!
VAR MIDIR GERÇEK DOSTN ALASI!

Herkesin ilki var ise,
Mutlaka bir sonu var.
Kimimiz genç gideriz.
Kimimiz se ihtiyar.

Ne yaparsak hayatta.