Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

Herkesin ilki var ise,
Mutlaka bir sonu var.
Kimimiz genç gideriz.
Kimimiz se ihtiyar.

Ne yaparsak hayatta.

Kabuslar nöbet tutmuştu sanki başım ucunda
Biri ardı sıra gelirdi her başımı yastığa koyduğumda
Alıp götürüyorlardı bilemediğim yerlere!
Sen bir de ben onlarca kere
Rahat yüzü görmedim yıllardır kahırdan
Dertler hortlardı Annem ha oradan ha buradan

Hoş geldiniz bize yeni gelenler
Bu beldenin size ihtiyacı var
Siyasetçi büktü dimdik belini
Buranın devlete ihtiyacı var

Hizmet yapılmıyor, yapılsa yarım

Hüzünlü şarkılar çalındı bu gün!
Gönlümün o salaş meyhanesinde.
Dert dolu yüreğim her zaman üzgün.
Seni umut etmiş her zerresinde
Seni aradılar yorgun gözlerim.
O yerin hep boştur hiç gelmezsin de.

Yüreğim yanıyor ANNE Canım açıyor!
Ne günlere kaldık ANNE eller ağlıyor!
Bu hallere düşer miydik akıl ermiyor?
Kocayınca ASLAN!; Çakal Alay ediyor.

Karanlık içinde kaldım gene de!
Güvendiğim DAĞLARDA karlar diz boyu!

Bir tatlı rüzgar esti seninle aramızdan
Ne sen sıyrıla bildin ne de ben kaçtım ondan
Alıp götürdü bizi halimizi sormadan
Hangi Aşk geçti söyle üzülüp kahrolmadan

Ben seni İlk görüşte sevmedim ki bilirsin

Her gecenin bir sabahı.
Her gülün bir dalı var.
Gündüzler olmasaydı.
Neye yarar akşamlar.

Her gülün bir dikeni.

Adanmış yüreğim sevgiye aşka
Yaşamda ne var ki bunlardan başka
Sevmeden yaşanmaz koca hayatta
Gönül razı olmaz ise yaşanmaz!

ÂLEVİ OLMAK ZOR YOLU HAK YOLu
HER ŞEYDEN ÖNCE İNSAN OLMAK GEREKİR ONU BAŞARAMAYAN ZATEN Kİ BİR ŞEY OLAMAZ
KÂBEMİZ İNSANDIR BİZİM ALLAH BUNU EMREDER İNSAN OLMASA KÂBE TANINIR MIYDI?
Âli’y le yoğrulmuş bedenim canım.
Ben bir Âlevi'yim dinde! İslam’ım.
Adem’den bu yana Âli’yle varım.