Tahsin Emek Şiirleri - Şair Tahsin Emek

ACI ESTİ BU KEZ RÜZGAR TEMELDEN!
YIKTI DÜNYAMIZI DÜNDEN EZELDEN!
FARK EDİLMEZ DERLER ACI GÖRMEDEN!

Ne çığlıklar yükseldi semalarında!
Sıkı dur İstanbul geldim ben sana!
Dağıttın toz gibi dört bir yanına!
Kimisini de Yok ettin İstandul!

Hükmü ele aldı dağdan inmeler
Gavurdan dönmeler sondan görmeler
Sizleri yer bir gün çıyan fareler
Orman kanunuyla dönmez çarkınız

Bura ne bir dernek ne de şirkettir

Bunda da yol göründü

Dertler KABE’m olmuş! Çöller mekan’ım.
Tahtımı da yıktı! Gönül sultan’ım.
Kıran hiç olmadım! Hep kırılan’ım.
Gene hazan rüzgarları belirdi!

Mum ışığı ile aranırsa aydınlık!
Bil ki o an dört bir taraf karanlık.
Zalimlerin eline geçmiş ise Adalet!
Sana kalan tek şey Allah’a sığın sabret.

Dindar göründüler dinden ettiler
Yolsuzluk yaptılar yoldan ettiler
Vatan toprağını peşkeş çektiler
Bu nasıl gidişat bilmedim Paşam

Düşman oldu yedi bölge komşusu

Cin misin perimi bilmek istedim.
Sesini alıpta duymak istedim.
Bilmece gibisin çözmek istedim.
Problem oldun bende demek istedim.

Sitem var sözünde hep öyle misin.

Gam kederi yüklemişim bir defa
Taşımaya takatim yoktur seni
Kurtulmaya yalvarmışım Allaha
Görmiyeyim bir defa olsun seni

Dağ olsaydım eriyipte giderdim

Gözlerinin içi gülünce senin
Buhar olur uçar bütün dertlerim
Tanrıdan geliyor sana bu sevgim
Biricik torunum canımsın Ezgim
Tanrıma bin şükür ederim her an
İnan senden uzak durup yaşamam

CANIM BENİM…!
Bir çiçek gibisin daldınd a açmış
Seni koklamaya kıyamadım ben
Bir ceylanki boynu inciler takmış
Seni seyretmeye doyamadım ben