Suzi Ayyıldız Şiirleri - Şair Suzi Ayyıldız

Yüreğimden sevdanı indirmemiştim daha,
Yüreğin benden gittiğinde...
İçimin sokakları sessizdi,
Sensizlik beynimde uğuldayarak geçerken.

Susmadım,
Sadece içime gömdüm seni.
Sana seslenmedim, belki,
Her sessizliğim çığlıktı
Sen duymadın .

Bu gece son gece, son hikâye,
Son masal, son şiir, son mısra,
Hayatımda biten son hece.
Köhne hayat, bu son günüm,
Belki de son gülüşüm,
Son gözyaşı döküşüm,

Ah bahtımın çilesi
Güldürmedin beni bu dünyada,
ne bir zaman ne de bir an,
Kaderime yazdın , her gün bir acı dan.
Sarsam yaralarımı, mendilinle hiç dokunmadan,

Suç benim mi?

Asırlarca, Araf ile Sıratın kenarında sürüklendim.
Gamzelerim gülmeyi unuttuysa,
Bir zamanlar umutla çarpan kalbim
Şimdi sessizse,

Suskunluğumu savuruyorum sana,
Rüzgar gibi,
Bir fırtına öncesi dinginlik gibi.

Bugün tebeşir tozuna bulanmış şiirler döküldü satırlarıma...
Yüreğimi parça parça eden,
Cana can kırıkları döken,
Eteklerime sığmayan,
Cümlelerime isyan eden,
Hüzünlerle mutluluğun kardeş olduğu,

Beni vur dedim yüreğime,
Kahvenin hatrını koydu önüme...
Bir yudum içtim, sustum derince,
Ağızda tat, içimde zehir delercesine.

Bazen diyorum, toplasam tüm hüzünleri, parmak uçlarıma batarak,
Belki yüreğim kanayarak toplasam hani tüm acıları,
Çocuk gibi debelenen uykusuz düşleri, zifiri karanlık geceleri...

Toplasam diyorum, hani gelenleri, gidenleri, salkım söğüt altında gölgelenenleri,
Tutunanları, tutunamayıp eteklerinden düşenleri...

Umman çöllerinde yüzen
Çok gam yüklü gemilerim var.
Gözlerinde ufuğu olmayan
Sessiz, suskun denizlerim var.