SUYUN HAFIZASI
Bir yaprak bırak suyun avucuna,
Irmak sesini taşlara emanet etsin.
Kıyısında susan her gölge,
Yüreğinde ışığa dönüşsün.
Kırılmadan akmayı öğren.
Çağlayan kayanın uykusunu uyandırsın.
En sert kayanın bağrında bile,
Sabır, taşı damla damla oysun.
Sevda durgun gölleri sevmez;
Akan suda yüzünü arar.
İçinde susturduğun her isyan,
Zamanın taşına sessizce kazınır.
Bırak yüreğin suya karışsın.
Rüzgâr umutlarını denize taşısın.
Her ırmak, denize kendi rengini taşır;
Seven yürek, deniz gibi derinleşir.
YÜCEL ÖZKÜ
12 Temmuz 2026/22:52
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 20:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!