Susuşunda Sen Şiiri - Yücel Özkü

SUSUŞUNDA SEN
Şimdi gelsen,
pencereyi açsam;
gecenin serinliği dolsa içeri,
sen de hiç gitmemişsin gibi
otursan karşıma.

Hiçbir şey sormasak,
dünü kapının dışında bıraksak…
Gözlerin konuşsa,
ben unuttuğum
bir dili yeniden hatırlasam.

Sen sussan, ben sussam,
sözler de dinlense…
İçimizde uyuyan özlem,
iki yüreğin arasında
ılık bir akşam gibi demlense.

Hayat işte;
bazı yollar eve çıkmıyor.
Bazı insanlar gitmiyor,
bir ömür
sessizliğimizde kalıyor.

YÜCEL ÖZKÜ
16 Ağustos 2026/08:30