Susmuş Yollar Şiiri - Yücel Özkü

SUSMUŞ YOLLAR
Pencereme akşamdan bir ışık bırak,
Gecenin koynunda yıldızlar uyansın.
Uzaklardan bir gülüş gönder bana,
İçimde susmuş yollar uyansın.

Bahardan kokunu aldım, sakladım,
Bir avuç gökyüzü serdim avcuna.
Rüzgâr adını taşır dağ başında,
Yapraklar düşer geçtiğin yollara.

Kirpiklerinde sabahın serini,
Gözlerinde uzak denizler saklı.
Sen bakınca içimde taşlar çözülür,
Yüreğim yeniden bahara uyanır.

Sen gelince gece susar bir anda,
Ay ışığı süzülür pencereme.
Dünya susar, adın kalır içimde,
Bir sevda usulca büyür yüreğimde.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Ağustos 2026/06:40