Suskun Yazma Şiiri - Yücel Özkü

SUSKUN YAZMA
Siyah yazma örttü yüzünü,
Dağlar aldı içindeki sızıyı.
Bir ömür omuzladı düşlerini,
Acıyı gözlerinde sakladı.

Ne bahar değdi yüzüne,
Ne umut kondu eşiğine.
Geceler düğümlendi kirpiğine,
Sabır nakış oldu ömrüne.

Taş duvarlar dile gelseydi,
Yazmasının kıvrımında yıllar susardı.
Bir damla gözyaşı toprağa düşse,
Kuruyan yürekler filizlenirdi.

Kim bilir kaç kez sustu kaderi,
Kaç dua yükseldi göklere.
Yıkılmadı vakur duruşu;
Acıyı direnişe çevirdi.

Bir gün diner ömrün fırtınası,
Gül açar çorak kalbin bağında.
Siyah yazma usulca aralanır,
Şafak yeşerir sabrın koynunda.

YÜCEL ÖZKÜ
17 Temmuz 2026/13:39