Suskun Kor Şiiri - Yücel Özkü

SUSKUN KOR
İçimde kor olmuş sessiz bir yangın,
Adını ansam kül olur geceler.
Ne kadar kaçsam senden uzağa,
Yolum yine sana düşer.

Gözlerim sustu, sesim göç verdi;
Hasret, yüreğimde kapanmayan iz.
Unutmak dedim, ömrüm direndi;
Sevda, dilime varmayan sır oldu.

Rüzgâr kokunu taşır geceme;
Mevsimler yüzünü saklar içimde.
Kalbim ayrılığı öğrenemedi,
Sessizlik bile seni söyler.

Artık inkârın hükmü yok.
Yenildim sana.
En derin sızım sensizliğin;
Yaşıyorum, içimde eksilen sesle.

YÜCEL ÖZKÜ
12 Temmuz 2026/22:38