Atı alan geçti Üsküdar'ı,
İster buğday ek, istersen darı.
Yetmez mi çilenin bu kadarı?
Artık bundan sonra, bundan sonra.
Çektiklerim yeter, üstü kalsın;
Düştüm, tutup dost beni kaldırsın.
Bütün yollar bitti, hep yalnızsın.
Artık bundan sonra, bundan sonra.
Kalpten süzülür ince heceler,
Dolaşır, karışır kelimeler.
Bin işkence olur hep geceler.
Artık bundan sonra, bundan sonra.
Kanda dolaşır ince bir sızı,
Ağrı unutturur oğlu kızı.
Kimseler sormaz hiçbir yalnızı.
Artık bundan sonra, bundan sonra.
Geçer devir, döner zalim devran;
Nasıl çabuk geçti, dersin zaman.
Ömür biter sessizce an be an.
Artık bundan sonra, bundan sonra.
Dayanır dertler yıkık kapıma,
Yüzlerce sis iner bu aklıma.
Gemiler hiç yanaşmaz rıhtıma.
Artık bundan sonra, bundan sonra.
— SAMİMİ
Sami DemirkolKayıt Tarihi : 5.08.2018 18:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!