Aklımın Pusulası Şiiri - Sami Demirkol

Öğrenirsin yolun dağ olduğunu,
Yükünü kaldırmaz senden başkası.
Sayarsın nefesini, soluğunu;
Herkese lazımdır dostun en hası.

Zulüm kalmaz, zalimi de götürdü;
Bir rüzgâr geldi, seli de götürdü.
Herkeste üçkağıdın daniskası,
Bir günah yüz ameli de götürdü.

Hakkı bırakmış, batıla uyuyor;
Görsen dışı hüşyar, içi uyu'yor.
Sırtımdan yediğim kurşun sayısı,
Saysam belki de binleri buluyor.

Vakti gelmeyen ölmüyor, müjde var;
Boşuna mı acep bunca ikazlar?
Şaştı kaldı aklımın pusulası,
Yolcuyu yoldan etti hilebazlar.

Asıl yurdumuz değil ki burası,
Silelim gönlümüzdeki bu pası.
Söyleyeceklerimin var dahası,
Doğruluktur her yiğidin kalası.

— Samimi