Sürgün Şiiri - Mevlüt Bektaş

Yine sürdü gözlerin karanlık bir yarına.
Karanlık bir yarına.
Yakacak dünya, yanacak yine.
Ben yanacağım içinde.
Haberin olmayacak, uzak iklimlerde.
Bir bulut taşıyacak aşkın resmini.
Bir bulut taşıyacak ellerini.
Başka bir bulut gözlerini.
İlkbaharı bekleyecek, geri gelmeler.
Kışlar bitmek bilmeyecek.
Sonra sen geleceksin belki.
Adın yazacak buğulu camlarda.
Benden başka okuyan olmayacak.
Ben olmayacağım.
Yaşayacaksın derbeder yıllarca.
Anlayacaksın belki, belki de hiçbir zaman.
Tükenecek ne kadar sonra varsa.
Aşka yetmeyecek ömürler, ya da aşk yetmeyecek.
Bir gün sürgün verecek, bahar çiçeklerinde sensizlik sürgünlerim.
Son bulduğunda, benden gidenlerim