Sumud’un Aslanları 2

Ufuklardan yükselirken hürriyetin çağrısı,
Titretir vicdanları mazlumların ağrısı.
Barış diye çıktılar umutların bağrısı,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Ne makamın peşindeler ne altının, malının,
Yolcusudurlar yalnız hakikatin, yarının.
Dostudur yetimlerin, garibin, mazlumun,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Demir kapılar örülse de önüne yolların,
Sönmez hiçbir çağında meşalesi yarının.
Yıkılır bir gün elbet duvarları zulmün,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Gazze’nin semasında yankılanır sesleri,
Taşır umut rüzgâra duaların izleri.
Vicdanlara işlenmiş yiğitlerin sözleri,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Bir çocuk gülüyorsa onların hayaliyle,
Bir anne bekliyorsa sabrın cemaliyle.
Yazılır isimleri şerefin madalyasıyla,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Ne zincir durdurabilir hak yolunun erini,
Ne karanlık örtebilir özgürlüğün yerini.
Tarih unutmaz asla mazlumların sesini,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Fırtınalar kopsa da döner devran sonunda,
Hakikat filiz verir en kurak anında.
Zafer çiçek açacaktır sabrın meydanında,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.

Ey dünya, duy artık vicdanların feryadını,
Sil gözlerden akan masumiyet deryasını.
Özgür bırak, yükselsin insanlığın bayrağını,
Serbest bırakın artık Sumud’un aslanlarını.