Deli dolu bir rüzgâr gibisin sen,
Girdiğin her ortamı neşeyle dolduran.
Bir kahkahan yeter bazen,
Bulutları dağıtıp güneşi doğuran.
Dostluğun çıkar bilmez, hesabı yoktur,
İyiliği sessizce bırakırsın insanların kalbine.
Bir el uzanacaksa darda kalana,
Herkesten önce koşarsın yine.
Sohbetin uzun bir yol gibidir,
İnsan dinledikçe dinlemek ister.
En sıradan günü bile güzelleştirirsin,
Sözlerin umut olur, yüreğe işler.
Herkes arkadaş bulur bu hayatta,
Ama dost dediğin pek nadir çıkar.
Sen, samimiyetin en güzel hâlisin,
Varlığın bile insana güç katar.
Yıllar geçse de değişmeyecek şeylerden biri,
Bu temiz kalbin ve güzel yüreğin olacak.
Çünkü bazı insanlar gelir geçer hayattan,
Senin gibi dostlar ise iz bırakacak.
Kayıt Tarihi : 24.06.2026 21:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!