Deli dolu bir rüzgâr gibisin sen,
Girdiğin her ortamı neşeyle dolduran.
Bir kahkahan yeter bazen,
Bulutları dağıtıp güneşi doğuran.
Dostluğun çıkar bilmez, hesabı yoktur,
İyiliği sessizce bırakırsın insanların kalbine.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta