Süleyman Zaman Şiirleri - Şair Süleyman ...

Karşıtıyla vardır, evrende olan her şey
Sonsuzca kalmaz dünyada, ne ağa ne bey
İstiyorsan mutlu olmak, ya Saz çal ya Ney
İnsanı sanat insanlaştırır, bil derim

Ne ürettin, ne yaptın, bak sen eserine

BİLİN Kİ GRİZU ŞAKAYA GELMEZ
Maden ocağında, sıkışan gazlar
Bilin ki grizu, şakaya gelmez
30 insan kayıp, yürekler sızlar
Bilin ki, grizu, şakaya gelmez

Ektim gönül haneme nadide bir fidan
Bu fidanı sezecek nice dost beklerim
Anlamaz düşüncemi, bilisiz bir nadan
Ham tinini pişirmiş, bir kamil beklerim

Zaman akar, günler geçer, nice yıl döner

Kelimeler dökülür gizil belleğimde
Ahuzar ederim, dostların kederinde
Nice sözler vardır batın gibi derinde
Diyarı gurbete girip ben de ağlarım

Zahiri makamından bir şeyler sorarsan

B E N İ M

Çiçek oldum yaprak ile donandım
Bulut oldum, fersah fersah yol aldım
Damlalar misali, deryaya daldım
Gerçeğin özünü, sezende benim

Hasta oldun bedenin çeker acı
Bitmiyor göğsünde dert katan sancı
Bil ki sevenlerin sana duacı
Yaşamın yükünü taşıdı annem

Hayat boyu keder eksik olmadı

Dolaşır elinde üç telli sazla
Değişir dünyamız büyük bir hızla
Kimi kırar sözle, kimisi nazla
İnsanları kıran beyler utansın

Ben vekilim diyen, atar tafrayı

Ne güzel adın var, keklik ve pınar
Anımsadıkça seni, içim yanar
Kış aylarında, derelerin donar
Her mevsim bir başka güzelsin köyüm

Dağın, ovaların, girer düşüme

Kapitalizmin özü kar
Hep sömürmek özünde var
İnsanca yaşamak çok zor
Hep ağlatır anaları

Nice insan yürür yaya

kar yağıyor;
dökülüyor tanecikler şeklinde;
değmeden birbirine düşüyorlar yeryüzüne.
ne kadar güzel; ne hoş görüntüler
var ediyor imgelemde.
yıldıza benziyor bazıları