Göğün maviliğinde, bulutların beyazında
Sonsuz ve lekesiz
Uçuşur bahar rüzgarlarında
Kelebekler gibi sevgimiz.
Şimdi boşum elimde kalemim.
Kalbimde duygular dilim dilim
Sessiz sakin dünyamın
Tek nedeni var Mertliğim.
Ben ne nankör kulum Yarabbi
Soframdaki ekmeği bayat diyerek
Elimin tersiyle iteliyorum.
Şükretmeyip verdiğn kandile
Göz kamaştıran bir nur istiyorum.
Zirvede tek başına,bomboş etraf
Zirvede hareketsiz,
Meydan okur gibi her yana
Yapayalnız ve yek başına
Tebessüm eder dudakların gözlerinde hüzünle.
Kan ağlar yüreğin söylemezsin kimselere
Volkan gibi bir sevda gizliyse de sende
Kan ağlar yüreğin söylemezsin kimselere.
Batıyor, kurtaramaz tayfalar
Şaşkın, rotayı çizen haytalar
İmdat beklerken sandalcılardan
Boynu bükük bir köşede süvari kaptan.
Taş kalpli dediler
Taşları deldiler
Gördü küçük karıncayı
Ayağını kaldırdı.
Silahım yoktu elimde onlara karşı
Bir parça kağıt bir kalem vardı
Görünce uzaktan bunları
Bir titreme sardı onları
Betleri benizleri attı.
Kaburgası çıkmış tekir kedinin
Geçti gitti yanından bu tonton oğlan
Müşfik anasıyla, kütük babası
Pirzolaya kekik eker her akşam.
Odamın içinde sabah güneşi
Sanırsın ki o bir cennet köşesi
Sihirli altın ışıklarıyla
Değiştirdi her şeyin çehresini




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!