Süleyman Sönmez Şiirleri - Şair Süleyman ...

Süleyman Sönmez

Çingene güzeli Güllü dellendi.
Çok geçmedi aradan, evlendi
Peşi sıra giden üç şopar kız
Belli ki kendisindendi.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Bir çizgi gibi dümdüz ufuklarda
Ard arda dizilmiş arabalarda
Şen ve şakrak kahkalarla Deşt-i Kıpçakta
Güneye döndü yollar,
Çeribaşının o sert haykırışıyla

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Ne kadar da büyük bu sahra diye
Düşündü.
Zıplama hoplama zamanıydı
Güldü.
Bir atladı iki atladı çekirge.
Üçüncüde,

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Belkız bir gün havada
Tahtırevanında
İki denizin öpüştüğü
Yerdeki sarayında
Mavinin her tonunda
Yeşillerin koynunda

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Zamanın abdalı millet içinde
El açmaz kimseye minnet içinde
Gezer dolaşır durmadan sokakları
Sanırdın elleri pür nur içinde.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Yaşıyormuyum diye Yaradana
Yalvararak sordum.
Ayaklarım yerden kesildi
Bir gül misali soldum
Rüya sandığım bu alemi
Terk edeceğim.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Karanlık gecelerimin
Dolunayı
Attın uzak yıldızlara
Soruyorsun
Ne kaldı sabaha.

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Ahkam kesti şundan bundan
Hep bahsetti dinden dondan
Dangıl dungul laflarından
Gına geldi Fazilet Hanım

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Benim güzel Toskanam diye haykırdı
İtalyan
Öyle bir dişlerini gösterdi ki
Onu sandım bir yamyam.
Sanki benim vatanımda
Karlı dağlarımın ardında

Devamını Oku
Süleyman Sönmez

Makineli tabancasıyla şeytan
Sisli dağlarda pusuda
Tek gözü uyur gibi
Sivri kulağı havada.

Devamını Oku