Sular Damlasın Şiiri - Kasım Kobakçı

Denge kurardım,
Menzil sorardım,
Saçın tarardım,
Kılıçla yardım.
*
Ruhum şahlandı,
Dalım sallandı,
Özüm paklandı,
Sırrım saklandı.
*
Nizam paktıydım,
Safın tahtıydım,
Külün bahtıydım,
Dünün hakkıydım.
*
Çağlar biterken,
Duman tüterken,
Bülbül öterken,
Çoban güderken.
*
Kentler kurulmaz,
Zile vurulmaz,
Orda durulmaz,
Asker yorulmaz.
*
Dostlar kazandı,
Renge boyandı,
Güce dayandı,
Taşa yaslandı.
*
Asyalı pirdir,
Çinli nadirdir,
Hintli tacirdir,
Sınır nehirdir.
*
Kıtalar aşsa,
Dereler taşsa,
Milletler şaşsa,
Adımlar koşsa.
*
Ağaç yeşersin,
Meyveler versin,
Rüzgarlar essin,
Nefes kesilsin.
*
Yunus ağlasın,
Musa çağlasın,
Yara bağlasın,
Sular damlasın.