Şubat Türkay Şiirleri - Şair Şubat Türkay

Üzgünüm..

Bir hastalığı bile paylaşamadık seninle..

Tek başına savaşmak zorundasın..

Bizimde payımıza düştü bir vahşi ayrılık..

Ben seni suyu bekleyen ateş kadar özledim.

Şimdi hoyrat bir dayak atıyor bu garip yalnızlık...

İyi olmak sorun değil...

Yada kötü olmak başkaları için...

Herkesin gözünün üzerinde bir kaş var...

Bugün, vicdanımı ipotek olarak verdim ..

Üzgünüm, artık bir süre kulanamam

Sömürülmeye çok fazla müsait bir alt yapısı var.

Tuttum seni yakaladım.
Attım içeri
Tekrar tekrar
Gün güneşe sevdalı

Tuttum seni yakaladım.

Yalnızlığın güzeli çirkini olmaz..
Tıpkı bir kadın gibi..
Yalnızlık sadece yalnızlıktır.
Yalın, duru su gibi..
,
Gitme dedim sana, dinlemedin

Bensiz, yarı canlı gibisin..

Sadece birlikteyken elektrik üretebiliyoruz..

Haddinden fazla heyecanlı gibisin..

Bugün hangi kapıyı çalsam,

Sen açıyorsun..

Aklıma takılı kalmış,

Yirmi birinci yüzyılın ilk çeyreğinde..

Yeni sefil dünya düzeninde..

Sevdiğimiz herşeyi önce yok ederiz..

Yarı açık cezaevi kadar yarım...

Utandırılmış çocuklar gibi...

Bir günün anlamını kavramak...