Şubat Türkay Şiirleri - Şair Şubat Türkay

Sen benim büyük babadan kalma tek mirasımsın..
Genellikle acıya endeksli..
Gece gündüz yollarını beklediğim..
Kadıköy sevdalısı..
Fenerbahçemsin..

Bir lokum gitti...

Sarı kedi kraliyet ailesinin son varisi..

Alman getto tarzı apartman bahçemizin

Sen bir işveli tekir..

Ben peşinde, cengaver sarman..

Ah bir pencerene uğrasam..

Asıl problem sen değildin...
Benim dünya ile bir hesabım vardı...
Ne kadar yan yana olsakta ..
Bir o kadar uzaktayız ...
Bir garip vuslat işte...
Hem can cana hem bıçaklıyız...

Hangi sefil aşk bir meyhanede biter..
Zaten şehirde meyhanede kalmadı.
Gitmeye karar vermek için içkiye gerek yok
Asıl kalabilmek için gerekli, bir duble rakı..

Bazen kalmak gitmekten daha sancılı.

Şehrin son abisi az önce gitti...
Yüksek bir tansiyonun saldırısı sonrası...
Ve derken çocukluğumuz bitti...
Ne güzel adamdın sen Naci abi....
Şehrin son abisi az önce gitti..
..

Ölsende Sen..

Öldürsende Sen..

Yarın belki olmaz

Sen hatırlıyor musun?

Senden önceki seni..

Sonu belli..

Acını aldım, kendi acım yaptım..
Ağrını aldım, kendi ağrım yaptım..
Ve bu acı ve ağrıyla,
Bin yollarca dolaştım.
Bin yıllık bir hasretle..
Sonra,

SENİ SANA RAĞMEN SEVEBİLİR MİYİM !

BİLİYORSUN, PİSLİKSİN ,ÇÜRÜKSÜN VE FENA HALDE YERE YAKIN

BİR ANLAMI VAR MI BİLMEM, BİR SÜRÜNGENE AİT
VARLIĞININ