Şubat Türkay Şiirleri - Şair Şubat Türkay

Süslü kelimeler yazabilmeyi hiç başaramadım..

Zaten, O hep beklenilen şair de olamadım..

Ben genelikle, beklenilmeyen yerden yazan adamım

Hani söz vermiştiniz..

Benden önce ölmeyecektiniz..

Sizden daha zayıf karakterli olduğumu çok iyi bilirsiniz..

Hadi dünyanın sonuna gidelim..

Tüm haritaların bittiği yere...

Sonumuz başlangıçtan farklı olsun...

Siz onsekiz..
Ben ondört..
Eğer bir denklem olsaydık..
Kolay kolay çözülemezdik..
Genede bir yolunu bulmuştuk..
Birbirimizle avunmuştuk..

Bizim için sevmek yalnızca başkalarının hissettiği bir şeydir.


Ancak onu izleyerek, taklit ederek öğrenebiliriz...

Biz her sonu, bitmek zannediyoruz...

Bir cenazede kıkırdayıp duran çocuklarız..

İmam efendinin ters bakışları ile cemaate uyuyoruz..

Başı boş bir biçim.

Bomboş bir adam..

Sancılı bir seçim.

Sonumuz ucuz bir pop şarkısı gibi sıradan..

Sen sığıdan uzak kal..

Zaten büyük balıklar, mavinin derinliklerinde

Umut etmek, başkasının birşey yapmasını beklemektir...

Şüphesiz, umutsuz çok daha iyi olurduk...

Kendi pisligimizi kendimiz temizlesek..

Aşkımızı sistemden al bebeğim..

Çevrim içi saatlerde..

Daha yeni başlamıştık bu yıllanmış şarabı içmeye..