KILLIK EDELİM!
Her cahilin taptığı;
“bir saçı sakalı var”
Çerçeve içinde gezdirilip öptürülen
Öpünce cennete gidileceğine
KİMSEYİ KIRMADIM
Özenle yapılmış sırçalar gibi
Kimseyi kırmadım kendimi kırdım
Badana boyada fırçalar gibi
Kimseyi kırmadım kendimi kırdım
Benzese de gökteki bulutlara,
Beyazın içinde beyazlar kirli.
Bağlansam da çaresiz umutlara,
Niyazın içinde niyazlar kirli.
*
Katmer katmer acılar biçim biçim.
Seyyid Nesimi’ye
Toz içinde yalnız zaman yanığı,
Bir kitap buldum sayfaları çoktu.
Yavaşça girdim kapısından sessiz,
Bir gemiydi ki tayfaları yoktu.
KOLTUK SOYTARILARI
Kaç soytarı ağırladık
Şu ceylan derisi koltuklarda
Hadsizliğin haddini bilmeden
Tepemizde tepindiler de gıkımız çıkmadı
Bir korkuluk gibiyim, ortasında Dünyanın.
Canlı mı cansız mıyım, vallahi bilmiyorum.
Ne kelebek ne bir kuş, tek canlı benim sanki!
Titreyen yaprak gibi, öylece bekliyorum.
*
Bir insan sahtesiyim, ottan çöpten samandan.
Ah yar.
Sensizliği bağrıma bastım
Taş kesildim taşlarda başım
Yağmurlar gitmez gözlerimden
Zemheri baharım kışlarda başım
KUYRUK UZADIKÇA
İnsanların aklı tatile çıkmış
Kuyruk uzadıkça oylar da artıyor
Vatandaş devreleri iyi yakmış
Zamlar arttıkça oylar da artıyor
Meyhaneler bitmiş, kemali zayi,
Zavallı sakiye, ağlamak düşer.
Zahit mangır sayar, dökmüş şarabı,
Mürşid-i kâmil’e çağlamak düşer.
*
Zamane şeyhinin, bitmiş mihneti.
AZALIYORUZ
Sessiz sedasız
Çekip gidiyorlar
Aynı zamanlarda doğduklarımız
Akranlık arkadaşlık yarenlik…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!