Kimseler duymadı sesimizi,
Kara bahtımın kara lastiği.
Kimseler bilmedi derdimizi,
Kara bahtımın kara lastiği.
*
Tersten esti rüzgâr döktü çiçeğim,
Olmadan tomurcuk, dalda kaybettim.
Engelleri aştım dedim güleyim,
Taktılar çelmeyi, yolda kaybettim.
Sevdaya yandım, kül olamadım.
Yasaklanmış sevdalara…
Kirli camlara yansımış
Masum yüzleri.
Bekleşirler arkasında
Çürümüş çerçevelerin.
Şu dağlarda yatamadım.
Yükseklerden bakamadım.
Bir güzelin derdi bende.
Savurup ta atamadım.
Söküp söküp atamadım.
Mintan aldım yâre mordan.
Yârim der ki dar da dar dar!
Dedim geçeyim yardan
Gönlüm der ki yar da yar yar!
Düşeş attım gönlüm coşar
Benzese de gökteki bulutlara,
Beyazın içinde beyazlar kirli.
Bağlansam da çaresiz umutlara,
Niyazın içinde niyazlar kirli.
*
Katmer katmer acılar biçim biçim.
Seyyid Nesimi’ye
Toz içinde yalnız zaman yanığı,
Bir kitap buldum sayfaları çoktu.
Yavaşça girdim kapısından sessiz,
Bir gemiydi ki tayfaları yoktu.
KOLTUK SOYTARILARI
Kaç soytarı ağırladık
Şu ceylan derisi koltuklarda
Hadsizliğin haddini bilmeden
Tepemizde tepindiler de gıkımız çıkmadı
Bir korkuluk gibiyim, ortasında Dünyanın.
Canlı mı cansız mıyım, vallahi bilmiyorum.
Ne kelebek ne bir kuş, tek canlı benim sanki!
Titreyen yaprak gibi, öylece bekliyorum.
*
Bir insan sahtesiyim, ottan çöpten samandan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!