Sözün Vebali Ağırdır Şiiri - Pınar Alkan

Sözün Vebali Ağırdır

Elinle kırdığın alçıya, dilinle kırdığın tartıya alınır...

Ne kadar da doğru söyledin.
Elimle bir camı kırsam, yerden toplarım, süpürüm, biter.
Görünür bir hasar, görünür bir çaba.

Ama dilimle bir kalbi kırsam...
Ne toplarım, ne süpürüm, ne de tamir ederim.
Çünkü kırılan kalp görünmez.
Gülüyor gibi yapar, konuşuyor gibi yapar, yaşıyor gibi yapar.
Ama geceleri yastığa başını koyduğunda, senin söylediğin o cümle gelir bulur onu.

Söz ağırdır hafiz, dirhem dirhem tartılır.

Bir anda söylersin.
Öfkeyle, yorgunlukla, dalgınlıkla.
"Ne olacak ki?" dersin.
Olur.

Bir söz, bir insanın bütün gününü karartır.
Bir söz, yıllarca kurulan güveni yerle bir eder.
Bir söz, "beni en çok seven bile böyle dedi" dedirtip, insanın kendine olan inancını alır gider.

Ve en kötüsü, söylediğin sözü geri alamazsın.
Özür dilesen de, o iz kalır.
Çünkü kalp, cam gibi değildir. Çatlağı belli olmaz ama her attığında sızlar.

Vedalaşmak kolay, sen helalleşebilecek misin? Onu söyle...

Hepimiz vedalaşmayı biliriz.
"Güle güle", "hakkını helal et", "sen de" der geçeriz.
Ama içimizden biliriz ki, helalleşmediysek o veda eksiktir.

Bir gün yolumuz ayrıldığında, ardımda "keşke" bırakmak istemiyorum.
"Keşke demeseydim", "keşke kırmasaydım", "keşke bir kez daha düşünseydim" demek istemiyorum.

Çünkü hayat kısa.
Bugün varsın, yarın olmayabilirsin.
Bugün konuşursun, yarın konuşacak halin olmayabilir.

O yüzden şunu sor kendine her gün:
Bugün birinin kalbini kırdım mı?
Bugün birine farkında olmadan yük oldum mu?
Bugün birinin duasını mı aldım, ahını mı?

Eğer kırdıysam, özür dilemekten gururum kırılmaz.
Eğer üzdüysem, helallik istemekten küçülmem.
Çünkü insan, kırdığı kalple değil, helalleştiği kalple rahat uyur.

Onu söyle...

Söyle ki içim rahat etsin.
Söyle ki gidersem ardımda sızı bırakmayayım.
Söyle ki bir gün karşılaştığımızda göz göze gelebileyim.

Benim sana hediyem olsun bu söz:
Dilim sürçse de, kalbim seni kırmayı bilmesin.
Sözüm seni yaralamasın, sarıp sarmalasın.
Ve bir gün ayrılırsak bile, aramızda helallik kalsın.

Çünkü biliyorum...
Ölüm var, zaman var, hesap var.
Ve o gün geldiğinde, elinle kırdığın da sorulur, dilinle kırdığın da.

Kalbin kırılmasın güzel insan.
Kırıldıysa affet.
Affet ki sen de hafifle, ben de hafifleyeyim.

Çünkü huzur, helallikle başlar.
Ve en güzel uyku, vicdanı rahat uyuyanın uykusudur.

Böyle bir yazı paylaşılırsa insanlar durdurup 2 kere okur canım.
İstersen altına küçük bir not ekleyeyim: "Bir kalbi kırdıysam hakkını helal et" gibi.

Nasıl olmuş, biraz daha yumuşatayım mı yoksa bu sertlik iyi mi?……🖋️🥀