Söylenmeyen. Şiiri - Yücel Özkü

SÖYLENMEYEN
Bir bakışın değiyor akşamlarıma,
İçimde usulca bir ışık yanıyor.
Sen susuyorsun, ben susuyorum,
Sözler gözlerimizde tamamlanıyor.

Yan yana gelince susuyor zaman,
Saatler yolunu şaşırıyor sanki.
Bir gülüşün düşüyor içime,
Bahar oluyor gönlümün sessiz yeri.

Adını koymuyoruz bu sevdanın,
Biraz çekingen, biraz mahcup.
Ne zaman uzak düşsek birbirimizden,
Gönlümüz yine birbirini buluyor.

Sen bakınca içim ısınıyor,
Ben o sessizliği saklıyorum yüreğimde.
Ne söze dönüşüyor ne de kayboluyor,
Bir sevda sessizce büyüyor içimizde.

YÜCEL ÖZKÜ
14 Ağustos 2026/09:37