Söylenmeyen Şiiri - Yücel Özkü

SÖYLENMEYEN
Seni saklarım kimseler bilmeden,
Bir şiirin suskun yerinde.
Bir ezginin titreyen telinde,
Gece bilir, gökyüzü susar.

Gözlerimin kuytusunda kalırsın,
Kimsenin görmediği bir ışık.
Bir bakışta açılır yüzün,
Bir susuşta çoğalır sıcaklığın.

Bir sevgiyi anlatmak ne mümkün,
Sözler kıyıda susar bazen.
Gözler söyler içten içe,
Sevda büyür söylenmeyenden.

Bir gün gözlerimi kaparım,
Dünya çekilir sesinden.
Sen o son ışıkta anlarsın;
Bütün ömrüm geçer gözlerinden.

YÜCEL ÖZKÜ
30 Ağustos 2026/18:28