Sonsuzluğun Düşü Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı
4775

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Sonsuzluğun Düşü

Ruhumu sarmalayan beyaz masal gibisin,
Gecenin denizinde sessiz sallar gibisin,
Rüyaya doğru akan uzun yollar gibisin,
Üstüme usul usul örtülen inceliksin,
Karanlık odalarda parlayan güzelliksin.
*
Kırışık yatağımda sırlarımı saklarsın,
Gözyaşı döküldükçe kederimi paklarsın,
Yorulmuş bedenimi şefkatle kucaklarsın.
*
Sabahın ışıkları yüzüne vurur iken,
Gecenin karanlığı usulca durur iken,
Serinlik şebnemleri üstünde kurur iken.
*
Dört yana gerilerek serilir durursun sen,
Rüzgarın kollarında savrulur kurursun sen,
İnsanın yorgunluğuna gece olursun sen.
*
Bazen pamuk gibi hep yumuşacık olursun,
Bazen de gözyaşıyla ıslanıp boğulursun.
*
Sessizce dökülürsün yatağın kenarından,
Kimse bir şey anlamaz kederli esrarından,
Ayrılık kokusunu alırsın rüzgarından.
*
Bir ipek dokuması sarar her yerimizi,
Isıtır soğuklarda titreyen derimizi,
Uykuya taşır her gün üzgün bedenimizi.
*
Tertemiz örtülerin sükunete gebedir,
Senin beyazlığında bütün düşler ebedir.
*
Gökyüzü mavisinden çalınmış gibisiniz,
Okyanus derininde kaybolmuş incisiniz,
Uykunun limanında gemi demirisiniz.
*
Bembeyaz çiçeklerin açtığı bir ovada,
Huzuru fısıldarsın kaybolurken yuvada,
Çarşaflar dalgalanır esen tatlı havada.
*
Gözlerimi kapatsam uçsuz bucaksız çöldür,
Rüyaların gölünde açılan beyaz güldür.
*
Geceye kucak açan serin yatağımızdır,
Karanlık dünyalarda yanan bayrağımızdır,
Umutsuz rüyalara giden uçağımızdır.
*
Gözyaşıyla ıslanıp neme doymamalıdır,
Üstündeki insanı asla soymamalıdır,
Yorgun bedenimizi darda koymamalıdır.
*
Bir gelin teli gibi uzanır boylu boyca,
Çırpınan iplerinde rüzgar eser doyunca,
Sessizce fısıldaşır karanlıklar boyunca,
Dört köşeli dünyası huzur taşır odama.
*
İnsanlar doğduğunda ona sarılır önce,
Uykulara dalarız yatağa serilince,
Huzuru bulur her kalp bu dokuyu görünce.
*
Bazen keder rüzgârı çarşaftan sessiz eser,
Yalnız geçen geceler yüreği baştan keser,
Ağlayan gözlerimiz yalnızlık izi çizer.
*
Bir sır gibi saklarsın fısıldanan sözleri,
Örtersin merhametle yorgun düşen yüzleri,
Sabahları sevindir yaşla dolan gözleri.
*
Dokunduğun tenleri usul usul sararsın,
Kararan dünyalarda hep aydınlık ararsın,
Geceyi kucaklayıp hüzünleri yararsın.
*
Beyazın ülkesinde saltanatın kurulur,
Sana düşen damlalar yavaş yavaş durulur,
Gönlümüzdeki ateş serinliğe vurulur.
*
Her bir ilmeğinde sen gizemli bir düğümsün,
Yaşamın ortasında bitmeyen kördüğümsün,
Karanlığa bürünen o sessiz gördüğümsün.
*
Sabah olunca kalkıp sandıklara girersin,
Naftalin kokusunda uzun düşler derersin,
Dünyanın kederine beyaz örtü serersin.
*
Çiçeklerin ruhunu çalmışsın baharından,
Kokunla uzaklaşır keder hep civarından,
İlham alırsın elbet bülbülün efkarından.
*
Şimdi sessizce dinle çırpınan kalbimizi,
Sakla sonsuza kadar o gizli ahdimizi.
*
Dört bir yana gerilen koca bir okyanussun,
Rüzgarlarla dalgalan usul usul durulsun,
Gönlümüzdeki yara beyazlığında sussun.
*
Odanın ortasında bembeyaz bir çadırsın,
Üstündeki izlerle yaşayan bir satırsın,
Kederli yüreklere huzur veren hatırsın.
*
Çırpınır iplerinde kururken yana yana,
Güneşin ışıkları hayat veriyor sana,
Serinlik bırakırsın uyanan her insana.
*
Masmavi gökyüzünden süzülen bulut musun?
Yorgun ruhlarımıza can veren umut musun?
Kötülük denizini kurutan hudut musun?
*
Penceremden süzülen ayışığı vuruyor,
Gecenin sessizliği başucunda duruyor,
Çarşafın gölgesinde bütün dertler kuruyor.
*
İplik iplik dokunmuş sevdaların masalı,
Üstümüze örtülmüş göklerin yeşil dalı,
O tertemiz kokunla kalbim sana sevdalı.
*
Bir yelkenli misali uçuyorsun rüzgarda,
Kaybolup gidiyorsun o bembeyaz diyarda,
Hasretinle yanarım sensiz kalan baharda.
*
Ömrümüzün yükünü omuzlarda taşırsın,
Karanlık gecelerde ışığa ulaşırsın,
Yıldızların altında göklerle anlaşırsın.
*
Bazen ipek bir doku tenimizi okşuyor,
Yüreğimdeki sevda ilmek ilmek coşuyor,
Çaresiz kelimeler sana doğru koşuyor.
*
Sen üstüme örtülen şefkatli bir annesin,
Karanlık dünyamızda çınlayan güzel sesin,
Ruhumu aydınlatan o sihirli nefessin.
*
Bir yatağın üstünde başlar senin destanın,
Seninle huzur bulur kalbi yorgun insanın.
*
Hayatın kıyısında sessizce bekliyorsun,
Geçip giden yıllara yeniler ekliyorsun,
Her gelen yeni günde ruhu destekliyorsun.
*
Huzura kucak açan beyazdan ince kollar,
Karanlık denizlerden aşılması zor yollar,
Seni bekler sabırla uzayıp giden yıllar.
*
Gökyüzünün rengini odamıza sunarsın,
Gözyaşıyla sulansan umut ile kanarsın,
Tertemiz kokun ile ruhumuzu sınarsın.
*
Söylencesel bir destan yazılır pamuğundan,
İyileşir yaralar sihirli çubuğundan,
Cennetin suları akar senin oluğundan.
*
Serin çarşaf yüzünde kaybolup gideceğim,
Sonsuzluğun düşünde rüya seyredeceğim.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 16:26:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!