Sönmek Bilmez Şiiri - Kasım Kobakçı

Uzaklara giden kalpler kopmaz aslen zamanlardan,
Yürek sızlar uzaklardan alev almış mekanlardan.
Bağdat şehri hüzün yüklü kavuşmayan sevdalardan,
Mecnun arar yarasını bitmek bilmez tufanlardan.
*
Nil nehrinin sularında yansır solgun hatıralar,
Gözyaşları şelaledir durmaksızın akar çağlar.
Veda eden yoldaşların kederlidir türküleri,
Yalnız kalan zavallıyı tükenmeyen dertler bağlar.
*
Şiraz kenti sokakları saklar büyük sevdamızı,
Kimse bilmez içimizde kanayan o yaramızı.
Yunus gibi dervişlerin sohbetinden feyiz aldık,
Mesafeler silemedi alnımdaki yazımızı.
*
Erciyes'in zirvesinde açan güller soğumazlar,
Karlar yağsa boran kopsa direnirler yorulmazlar.
İbni Sina kitapları şifa sunar hastalara,
Hasret çeken sevdalılar üzüntüyle boğulmazlar.
*
Kopan bağlar mühürlenir ruhumuzun derininde,
Titrer durur hatıralar zihnimizin serininde.
Fuzuli'nin mısraları haykırıyor bu sevdayı,
Ateş yanar sönmek bilmez kalbimizin çeperinde.