Son Hesabı Kestim
Artık ne mecalim var ne de inancım,
Kendi dumanımda boğuldu gençliğim.
Her gelen kopardı benden bir parça,
Ben dertler içinde kendimi geçtim.
Sırtımı döndüğüm her gölge kaçtı,
Güvendiğim dağlara karlar mı yağdı?
Aklım kavgadan bıktı, kalbim yoruldu,
En ağır darbeyi kendimden yedim.
Kime "eyvallah" dediysem erkenden gitti,
"Yalan yok" diyenin yalanı yetti.
Bu dertli ömrümü kimler tüketti?
Soranı olmadı şu garip canın.
Yüzüme gülenler arkamdan güldü,
Gözümdeki ışık sönmeden söndü.
Şu yalancı dünya tersine döndü,
Son hesabı bugün kendime kestim.
Duygusuz Şair der ki; kalmadı sözüm,
Günden güne kurudu içimde özüm.
Artık ne sitemim var ne de bir gözüm,
Başıma gelen her şeyi kadere saydım.
Şair: Duygusuz Şair
Kayıt Tarihi: 12016 21:40
Kayıt Tarihi : 19.07.2026 00:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!