Son Haykırış Şiiri - Harun Beyazoğlu

Gözlerinde gördüm en acı sözü,
Kalbimin kıyısında dondu her yüzü,
Anladım, bu aşkın bitmişti özü,
Varlığım sana yükmüş, kalmamın ne lüzumu.

Bu sessizlik, en büyük isyanım olur,
İstenmediğini bilen kalp nasıl durur,
Her hayalim bir bir yıkılır, savrulur,
Artık kalbimde sadece buzdan bir gurur.

Gönlüm artık senden uzağa döner,
Bu son vedamdır, içim yanar söner,
Yük olmak bitti, gölgem artık gider,
İstenmeyen kalp, kendi yasını öder.

Son bir nefesle veda eder bu can,
İstenmeyen aşkın hükmü, feryatla usan,
Elveda! diye mühürler kırık lisan,
Sessizliğe karışır, kaybolur bu insan.