Açılmayan Kapı Şiiri - Harun Beyazoğlu

Seni beklerken geçip gitti baharlar,
Seni unutmak için harcandı koca yazlar.
Aşkından yandığım o sert kışlar...
Yine de yetmedi seni unutmama.
Bizim aşkımızın kapısı hiç aralanmadı;
Belki ben, belki sen; bu sevda bize yakışmadı.

Gecelerim artık uyumak için değil,
Seni özlemek, senin hayalinle dolmak için...
Zihnimde yaşanmamış anıları canlandırıyorum;
Bir bilsen içimdeki o çocuksu heyecanı.

Sana olan şu aşkımı bir görsen,
Bir tek şans versen bu sevdaya.
Hani biliyorum, olmaz ya;
Yine de bir sevsen beni, bir dokunsan şu kalbe...

Bir baksan gözlerime,
Tutsan elimden, çeksen beni kendine.
Bedenler değil, ruhlar birleşse;
İki aşık olsak, sadece ay ışığı altında.

Diller sussun, ruhlarımız konuşsun;
Sana mısralarca, sayfalarda şiirler yazsam...
Sen okusan, ben anlatsam;
İnan bana, inan şu içimdeki sevgiye,
Ve bitmek bilmeyen merhametime...