Aşktı adı
Sıcaktı, yakındı.
Gözleri, gözlerime değer,
Dünya o anda yok olurdu.
Elleri, ellerimde can bulur,
Cümlemin öznesi olurdu.
Ben senin en çok saçındaki beyazları sevdim,
Sakallarının yüzünde asi duruşunu,
O deli dolu içtenliğini,
Lafını esirgemeyişini
Ve kendimi özel hissettirişini.
Öpüşünü, kokunu, sevişini…
Kararsızım...
Ve ne yazacağını bilmez bir ruh halindeyken savruluyor kalemim...
Susmak mı lazım kaybetmemek adına,
yoksa dürüst olup dökülmeli mi içimden geçenler hece hece?
Zifiri karanlık hakimken yüreğime,
hangi delikten sızıverdi parıldayan gözlerin?
İçimde sıkıntıyla bilenmiş,
Kesici bir özlem...
Değdiği yeri kesen,
Değdiği yeri kanatan...
Kırmızıya bulanmış bir aşk,
Sarılmak isterdim sesine,
kıvrılmak isterdim kirpiklerine.
Sokulsaydım tenine,
bıraksaydın büyüseydim seninle...
Doysaydım gözlerinde,
Ben sana susarken,
Sen kelimelerini hoyratça kullanıyordun.
Ve seni sevdim diye
Ağır bir dille yargılanıyordum.
Dudakların bir gardiyandı,
Ve kelepçen 'elveda' oldu.




-
Mehmet Selim Çiçek
-
Seyfullah Çağlar
Tüm Yorumlarkesinlikle
bu kalem şair ruhlu,
içinden geleni
hissedeni
kağıda İYİ YANSITIYOR
...
ŞİİRLERİ ÇOK FARKLI BEN ÇOK SEVDİMM
AMA GELECEK VAAD EDEN BİR KALEMMM
ONA DİKKAT