Solgun Bahar Şiiri - Seyrani Göl

Bahar,
sisle örtülmüş bir aynaya indi.
Camın ardında
renkler konuşmuyor artık.

Ağaçlar,
yeşilin değil
bekleyişin renginde.
Gövdelerinde yarım kalmış mevsimler asılı.

Bir akşam sarkıyor dallardan,
yapraklar
gölgeyi çiçek sanıyor.
Solan herşey biraz daha hatırlıyor kendini.

Rüzgâr,
ıslak bir ipek gibi geçiyor sokaklardan;
ne dokunuyor ne kalıyor…
sadece hatıralar siliniyor.

Kuşlar yok artık
ya da sesleri kısık,
yüzler çok uzak bir hatıraya dönüşmüş.
Gökyüzü kendi boşluğunu dinliyor.

Güneş,
kırık bir altın gibi
bulutların içinde unutulmuş.
Işık, kendi küllerine eğiliyor.

Bahar, bir çiçeklenme değil artık;
ışığın kendi içine çekilişi.
Her şey, söylenmemiş bir vedanın içinde kapanıyor.
Ve dünya, kendi suskunluğuna geri dönüyor.
S.GÖL