Sökük Palto Şiiri - Ahmet Akar 2

Bir şiir yazmak istiyorum
Tüm bulanık düşüncelerimden arınacak.
Ruhumu vaftiz ededek.
Anlayacaksınız.
Sırtımda ki paltonun söküğünden.
Yalın ayak.
Ellerim yırtılan ceblerimde.
Köşeyi dönünceye kadar,
Mırıldanıyorum
Ezberimde ki Türküyü
Açlıktan,tokluktan açılacak
Muhabbetim.
En haram yerinde gecenin.
Kızıl toprak,biraz tohum
Serpilecek hayatımın ortasına.
Aç kurtlar gibi saldırıyor
Düşüncelerim
Çırılçıplak,pespaye Ruhuma.
Biliyorum ten benim,
Gövde benim.
Yürüyorum öylece kaldırımda.
Ne duyarsan garipseme!
Benden yana.
Körükörüne,yaşıyorum.
Dönüp arkama bile bakmadan.
Geçiyorum bu hayattan.

Uykusuzluğum başıma bela.
Üçrenk'i tanıyorum
Ölümün Siyahı.
Gökyüzünün Mavisi
Ve Ela 'yı.
Hayal Meyal hatırlıyorum
Çocukluk Aşkımı.
Gözlerinde ki Rimel 'den
Tanıyorum Pencerede ki kızı.
Sökük paltom ile dolaşıyorum
Usulca dönüyorum gönül köşemi.
Sırattan ince bir düşünce
Kesiyor tüm düşlerimi.
Üşüyorum.
Kalabalık yalnızlıklardan.
Hatıram da kaybolan
Aşklardan..
Zamanı zamana tokuşturup.
Dönemiyorum geriye.
Çünkü ben gidiyorum
Ölesiye..