Soğuk Kaldırımlar

SOĞUK KALDIRIMLAR

Gece, suskun bir şehir gibi uzuyor,
Yağmur, kaldırımlarda unutulmuş bir fısıltı
Sokak lambaları
sarı bir hüzünle yanarken
içimde üşüyen eski bir şarkı
Bazen piyanodan
bazen akordiyondan vuruyor beni

Ayak izlerim yankılanıyor boşlukta,
Zaman bir adım geride, artik yitik saatler.
Köşe başlarında unutulmuş sigara dumanı,
Aşktan yoğrulmuş bir gencin ,
İhtiyac duyduğu nefese pusu kurmuş
Ve ellerimde cebine sığmayan bir yalnızlık var...

Kaç geceyi taşır kaldırımlar, kaç öyküyü,
Kimler geçer bu taşların sessizliğinden
Bir martı kanat çırpar uzak bir denize,
Ve bir sokak kedisi kaybolur izlerimde
Soğuk, derin bir mısra gibi işliyor içime

Paslı bir kapıyı tıklatıyor rüzgâr
Bir an, sahi neredeydim az önce
Hangi şehirde kayboldu yüzümün haritası
Soğuk kaldırımlar…
Ayak seslerim eksik bir cümle gibi, yankılanıyor
Ve gece, hiçbir yere varmayan bir yol

Ahmet DEMİR