Sınıf Başkanı Evde Şiiri - Veli Alptekin

Sabah alarmdan önce o çalar,
“Yorgan düz, diş fırçası sağda” der.
Kocası uyanır uyanmaz yoklama alınır:
“Gece neredeydin? Rüyanda kim vardı?”

Çocuklar sıraya girer, ödevler teftiş,
Ekmek kırıntısı masa üstünde suç delili.
Koca konuşacakken parmak havada,
“Dur, öyle deme. Cümleyi ben kurayım.”

O evin müdürü, müfettişi, disiplin kurulu,
Duvarın bile rengini “daha uygun olsun” diye seçer.
Misafir geldi mi koca susar,
Çünkü her cümlenin sonunda onay mührü o vurur.

“Kemeri şöyle bağla, çayı böyle iç,
Babana öyle bakılmaz, bana böyle bak.”
Sevgi de programlıdır onda,
Saat 20:00’de sarıl, 20:01’de bırak.

Kocası bıktı, çocuklar ezberledi:
Evde özgürlük: izinli teneffüs.
Ama o yine de haklıdır kendince,
“Ben düzeni sağlamasam bu gemi batar” diye.

Gemi batmıyor aslında,
Sadece kaptan köşkünde nefes alınmıyor.