Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bu kaçıncı ramsestir, insanlara zulmeden,
Bu kaçıncı firavun, zulmüne devam eden,
Daha da vahim olan, adam güya mübarek,
Huzur bulamaz insan, firavunlar gitmeden,

Bu kaçıncı yağan kar bu kaçıncı fırtına
Yürekleri kopardı, savrulan bedenlerden
Ne mutlu o güllere, çıkarlar Hak katına
Hakkın rızası kafi, var olan nedenlerden

Bu kadar kolay mıydı, böyle bırakıp gitmek
Kitabında yazmaz mı, sevene veda etmek
Bilsen ben ne haldeyim, çekip gittin gideli
Ölüm olur ruhuma sensizliği eğitmek.

Eşcinselliği savunan, her kim olsa kınarım,
Bu kadar mı alçaldı, savunmaya geçenler,
Her kim olursa olsun, tiksinerek anarım,
İnsanlıktan çıkmıştır, sapıklığı seçenler.

Bugün günlerden Salıdır
İyilik kulun balıdır
Kötüler eşek arısı
Sanırsın kara çalıdır

Bê bavu bê dê mamı
Jı mıra dıbên sêwi
Kes nema êdi ba mı
Dımeşım bumê rêwi

BANA BAKAN

Sensizliğe alışamam, çocuklar gibi ağlarım,
Söyle nerelere gittin, canım çıktı aramaktan,
Bulamazsam karaları yüreğe bile bağlarım,
Sevdiğine kavuşmayan, ölsün bu can ağlamaktan.

Bana bakma sen çocuk, ben örnek olamadım,
Sakın ha çocukluktan, sakın ola vazgeçme,
Sana söz verdim ama, sözümü tutamadım,
Çocukluğun dışında, kendine bir yol seçme.

Varlığın bana yeter,
Oldum mecnundan beter,
Senden uzak kalırsam
Bana baykuşlar öter.

Şimdi ne olacak diye bana sormayın, bırakmışım suyu kendi mecrasında akıyor,

Suyu kendi mecrasından çıkaracaklarını zannedenler, beni uyuyorum sanıyor,

Bu su yanlız benim değil artık, milletin malıdır, bilin ki uyuyanlar da uyanıyor,