Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Çekinme gel CUMA’YA
Haktan medet UMMAYA
İnsan olmanı sağlar
Fıtrat denilen....MAYA

Yiğit düştüğü yerden kalkıyor,
Hedefe doğru her an akıyor,
Halka umutla aşkla bakıyor,
Yiğidim yiğidim aslan yiğidim,
Çekinme halkına yaslan yiğidim.

Çocuklar permeperişan
Sayısız haddi aşan
Allah aşkına söyleyin
Var mı bir yardıma koşan

İster yirmisinde ister kırkında
İçimizde gülen bir çocuk vardı,
Kimisi bilemez kimi farkında
Üzülen ağlayan bir çocuk vardı

Şimdi bakıyorum, çocuklar suskun

Sırtımı döndüm dünyaya, neyi varsa benden alsın,
Bana gerek olan sensin, dünya dünyacıya kalsın,
Seni seven insanlara, şeytan bir şey yapamaz,
Dilerim seni sevenin, sayısı hergün çoğalsın.

Ne kalem var ne kağıt, yazan yazmış yazımı
Yazana garip kalsam, kış sanırım yazımı,
Günahkarım acizim, güç sende kudret sende
Ne olursun çoğa say, hayırda ki azımı.

Dostun iyisi kötüsü yok,
Dost olan niçin yaşatsın şok,
Dost olan göz koymaz postuna
Dost görünümlü kötüler çok.

Kimi var yağmurdan kaçıyor,
Kimisi şemsiye açıyor,
Kimi döküleni toplarken,
Kimi toplananı saçıyor.

Kimi havaya taş atıyor,

İsrail bize bakıyor
Eline kına yakıyor
İsrail'le dost olanlar
Çok acı iz bırakıyor

Biz İslam ümmetinin, evet yetimleriyiz,
Bizi yoktan saydılar, çok seneler boyunca,
Yetim korunsun diyor, ayetlerde dinimiz,
Birer birer yok saydı, herkes kendi huyunca.

Her kim varım dediyse, hayır yoksunuz dendi,