Kalabalık içindeyim yalnızlığı yaşıyorum
Dertleri arşiv yapmışım yüreğimde taşıyorum
Kimler geldi kimler geçti hangi birini sayayım
Hala aynı bataklıkta dolaşana şaşıyorum
Altmış beş yaşındayım, hala baba diyorum,
Baba olan herkese, esenlik diliyorum.
Ben hep böyle Ekimlerde, hüzünle dolar taşarım,
Ruhumdaki depremlerden, yaşadığıma şaşarım,
Umutlarım sallanmakta, düştü düşecek dalından,
Gökler üstüme gelirken, korku içinde yaşarım.
Nisanı dört gözle bekler, her an ya Sabır çekerim,
Ne çok haftalar görmüşüm
Kâh sakin kâh heyecanlı
Hem hayalim hem de düşüm
Umut dolu hala canlı
Temmuzun dördündeyiz
Neden hala dündeyiz
Anlaşılan odur ki
Yarın da bugündeyiz
Eskiler çekip gittiler izleri hala duruyor
Maziyi her andığımda yüreğim küp küp vuruyor
Yenilere yabancıyım onlar da bana yabancı
Tanımakta zorlananlar bu kimdi diye soruyor
Şarkılar anlatır hikayemizi
Sen hala suskunsun hala kararsız
Silinmez ruhumda sevdanın izi
Sen hala suskunsun hala kararsız
Adımı unuttum adındır adım
Allah'ın rızasıdır, varlıkta ki odağım
İyilik ve güzellik, hem bahçemdir hem bağım,
Allah'ın takdirinde, varılacak durağım,
Halen fırsat elimde, çünkü ben hala sağım.
Ocağın son günleri
Kim kaybetti dünleri
Hala sürdürenler var
Verilen ödünleri
İki bin yirmi yılının girdik Haziran ayına
Kimse halel getirmesin toplumsallığın fayına
Fıtrata tabi olmamız insanlığın ölçüsüdür
Herkes sahip çıkmalıdır insanlıktaki payına




-
Sema Sefa
-
Atila Yalçınkaya
-
Ömer Yalçın
Tüm Yorumlarsüper bir dörtlük çok beğendim maaşaallah
Yürekten kopan bir fırtına imiş, şiiriniz.
Herdem arar babamızı yollarda gözlerimiz.
selam ve dua ile
Sevda Kenti'nin Öyküsü’nü dinlemek ister misin?
İstersen son şiirime bir göz at… Sevgilerle.