Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Nasihat vermek kolay, sen uygulamıyorsan,
Ele söylediğini, nefse tutturmuyorsan,
Söylemeye gerek yok, düzelt önce kendini,
Söyle el niye tutsun, kendin inanmıyorsan,

Bizi kardeş yapan, biliniz Allah,
Kim karşı çıkarsa, işliyor günah,
Devam edeceksek, insan kalmaya,
Kardeşlikten başka yok bize felah.(Kurtuluş)

Varlıklar içinde, ben de bir canım,
Farklılık olsa da ben de doğanım,
Her var gibi ben de yok olacağım,
Yokluk deryasında kaybolacağım,

İnsan olan sever, yaratılanı,

Bırak bari engelleme,
Hayallerim bende kalsın,
Arkamdan kötü söyleme,
Yalan dünya senin olsun,

Biliyorsun sevmekteyim,

Hüriyetsiz yaşayamam, ekmeksiz yaşarım diyen,
Hüriyetinin uğruna, beyaz kefenini giyen,
İmansızlık akımına, kendini siper eyleyen,

Tohumlar çiçek verdiler, meyve olmak üzere,
Hür adamı tanımakta, hem zere hem de küre.

Sermişim postumu,
Bağdaş kurmuşum,
Görmüşüm dostumu,
Rüya içinde,
Ateşler bastırdı,
Tere dalmışım,

Kendini tanımayan, nasıl tanısın Hakkı,
Griye çevirmekte, tertemiz olan akı,
Tıkamış kulağını, duymamakta firakı,

Yalvarıyorum uyan, şu gaflet uykusundan,
Kurtulmalısın artık, nefsinin belasından.

Geceleri yarasa, gündüzleri bülbüller,
Anlatınca derdimi, göz yaşları döktüler,
Henüz tomurcuk iken, güller boyun büktüler,

Kimlere döktüreyim, ben bu arzuhalimi,
Var mıdır dinleyecek, benim kıylü kalimi,

Kimim kimsem yoktur benim,
Ne soranım, ne sevenim,
Dünya benim dünyam değil,
Dünyaya yoktur güvenim,

Ne kimse duydu,
Ne biri gördü,
Sessiz sedasız,
Bir garip öldü,