Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her nesnenin vardır yapı taşları, bilimsel tanımla gen denilmekte,
Ne olursa olsun varlık yaşları, adına göre etiketlenmekte,

Söyleyin, nelerimiz değişmedi, durup dururken, düşmedik bu hale,
Ateşimiz bu kadar yükselmedi, boşa geçirmedik bizler havale,

Hayır olması mümkün bazen şer dediğimiz

Şerre dönüşebilir hayırlı gördüğümüz

Takdir elbet Rabbimin bize çalışmak düşer

İbrahim(A.S.) cevap verdi büyük put kıskanmıştır
Benim bu kavmim niçin küçük puta tapmıştır

Sorun ister iseniz niçin yaptın diyerek
Bir put nasıl konuşur İbrahim(A.S.) e dönerek

Erkeklerle eşittirler, bütün kadınlar,
Kadınları anlamazlar, kütük odunlar,
Nimette de külfette de, eşit olmalı,
Hür doğmuş hür yaşasın, bütün hatunlar.

O gece de bir gece, diğer geceler gibi,
Geceye anlam katan, Hakkın kelamı tabi,

Altı yüz yıllarından, ta kıyamete kadar,
İnsan hayatı için, en önemli bir radar,

Ben toprağım sensin suyum,
Ne gördüysen işte oyum,
Yoktur gizli saklı huyum,
Gösteririm sana uyum.

İster al,ister at beni,

Kaşların kara,
Saçını tara,
Ben sapsağlamdım,
Sen açtın yara,

Kaz mezarcı derin kaz,
Olmasın toprağım az,
Mezarımın taşına,
Sevilmeden gitti yaz,

Nasihat vermek kolay, sen uygulamıyorsan,
Ele söylediğini, nefse tutturmuyorsan,
Söylemeye gerek yok, düzelt önce kendini,
Söyle el niye tutsun, kendin inanmıyorsan,

Bizi kardeş yapan, biliniz Allah,
Kim karşı çıkarsa, işliyor günah,
Devam edeceksek, insan kalmaya,
Kardeşlikten başka yok bize felah.(Kurtuluş)